Хендикепот не ме спречи да бидам професионален пчелар

Дека во Македонија се уште има луѓе кои се посветуваат на здравиот начин на исхрана раскажува приказната на Тито од село Псача кое се наоѓа во околината на Ранковце.

Ова село е најпознато по значајниот средновековен Псачки манастир, кој е сместен во дабовата шума. Селото се наоѓа на левиот брег на Крива Река, во северното подножје на Осоговските Планини. Псача било големо македонско село за време на османлиското владеење, а недалеку од селото има отцепено маало кое го нарекуваат „Чавдарско маало“, што на турски значи ‘рж.

foto: Petrovskyz

Во ова маало живее господинот Тито кој заедно со неговата сопруга Верка претставуваат едно од четирите семејства кои живат овде.

Неговото маало се наоѓа на 714 метри надморска височина, а како што вели тој, идеална висина за одгледување пчели и производство на мед.

Тито е лице со инвалидитет. Поради сообраќајната незгода која ја имал во минатото, не е во можност да извршува работни обврски со неговата лева рака. Но како што вели тој, инвалидитетот не го спречил да се вложи во пчеларството и да изгради 80 сандаци со пчели од кои ќе произведува здрав и квалитетен мед за него и неговата фамилија.

Со пчеларство се занимава цели 30 години, а помош добива и од неговата сопруга за која вели дека е повеќе од професионален пчелар.

За Тито најважно од се е да произведе здрав мед со кој ќе се насладуваат неговите деца, внуци и блиски роднини. Локацијата на која се наоѓа пчеларникот му помага да произведе мед од багрем, костен, даб и ливадски мед.

Тој е претежно задоволен од неговата деликатна работа, но вели дека има и лоши години кога пчелите произведувале слаба количина мед. Најголемо влијание има климата која одредува дали годината ќе биде плодна или не.

Покрај медот, Тито вели дека честопати знае да извади прополис кој го користи за ублажување на ракијата, која е многу подобра за конзумација, а медените коцки ги сервира кога ќе го посетат неговите блиски.

Тој и неговата сопруга се заљубени во спокојот и мирот кои ги нуди селото Псача, а особено неговото отцепено горно маало за кое вели дека не би го заменил со никое друго на светот.

Тие се луѓе кои не користат интернет и социјални мрежи. Уживаат во спокојот и убавината на природата, а до неговата приказна стигнавме благодарение на Антоние кој го контактираше тимот на Кајак.мк. Ваквите приказни заслужуваат внимание, затоа чувствувајте се слободни да ги споделите приказните на луѓето кои прават мали нешта од огромно значење за Македонија.