Јасмина е жената која одгледува овци и ги руши стеротипите во Македонија

Тимот на Кајак.мк го посвети месец февруари на жени- хероини чии приказни се од огромно значење за развој на туризмот во Македонија. Денеска за жал се соочуваме со доста негативни информации од домашната и светска јавност, но нашиот тим верува во луѓето кои со себе го носат човештвото. Таквите луѓе нам ни помагаат во градењето на една подобра заедница и нè убедуваат дека со правењето на мали добри нешта, ќе направиме едно подобро утре.

Со приказните продолжуваме и во месец март. Од тие причини денеска ви ја споделуваме приказната на нашата нова локална хероина, Јасмина Котевска. Жената која гледа позитивно на работите и која е голем борец што сака да ги оствари своите соништа.

Јасмина Котевска по професија е магистер по историја на уметност. Денеска се заминава со одгледување овци. Живее во демирхисарското село Суводол, кој е одалечено 2 километри од централното градско подрачје на Демир Хисар.

За оние кои не слушнале за селото, Суводол се наоѓа на надморска висина од 700 метри, опшиено од сите страни со планински венци и изобилува со најголем број сончеви денови во годината.

Јасмина раскажува дека огледувањето овци во нејзиното семејство е децениска пракса. Семејството и потекнува и живее во рурална средина, па самото поднебје на некој начин налага човекот да се занимава со земјоделство и сточарство, со цел да обезбеди средства за опстанок.

„Иако пораснав на фарма каде имав прилика да се дружам со различни видови на животни, не помислував дека фармерството ќе постане дел од моето секојдневие, а воедно и моја втора професија“, вели Јасмина.

Со одгледување на овци активно се занимава веќе 8 години и признава дека работата со нив ѝ го променила животот. Сега има многу поразлични погледи кон постоењето, има поголема емпатија и љубов кон сите живи битија со кои ја делиме планетата земја.

На прашањето дали се пронашла во работата, Јасмина вели дека по природа е хиперактивен човек и слободно може да каже дека одледувањето овци кое во принцип е динамична работа, која бара посветеност, издрливост, но и одговорност и помага во регулирањето на нејзината благосостојба како човек. Искрено, кога човек има работа нема време да се посветува на болестите и баналните проблеми кои вродуваат со понатамошни психосоматски состојби, додава таа.

За неа дружбата со животните е еден вид на терапија и од срце им препорачува на сите да посветат повеќе време на дружбата со некое животинче или пак своето слободно време да го поминат во природа. Нејзиниот поглед од домот е кон планинските масиви и искрено не чуствува потреба да помине долго време во природа, бидејќи како што вели таа ја живее природата и е составен дел од неа.

Во моментот фармата брои 90-тина овци. Заедно со нејзините родители се насочени кон продажба на јагниња, а во помали количини произведуваат и традиционално овчо сирење, кое во зависност од периодот кога е изработено се карактеризира со посебен вкус и текстура.

По завршувањето на високото образование, како млад човек кој не успеал да пронајде соодветно работно место Јасмина одлучила да се фокусира на две работи. Едната е работа на фарма, а втората професија која е поттикната од љубовта е уметноста. Во 2018 година заедно со група пријатели го формираат „Центарот за креативни индустрии-НЕБО од Суводол“ со кој досега имаат реализирано голем број на проекти од областа на културата и уметноста, а воедно во 2019 година ја добиваат наградата од „Советот на Европа“ за еден од десетте најдобри приказни проекти за европското културно наследство.

Јасмина вели дека Македонија е земја во која сè уште преовладуваат табу теми поврзани со професијата, сè уште преовладува мислењето за помалку вредни професиии, а кога би го земале сточарството би увиделе дека  сè уште е професија која е потценета, додека пак во развиените земји сточарството и земјоделството се вреднувани. Но, од друга страна пак, драго ѝ е што е дел од приказната која полека ги пробива стеротипите.

За себе вели дека е жена-визионерка. Размислува за развој на туризмот во регионот, а со тоа би сакала нејзиното секојдневие да го претвори во една туристичка понуда, каде посетителите би имале прилика да се запознаат со животните на фарма. Во зависност од желбата на посетителите тие би можеле да искусат неколку часовно пасење на овци на околните падини или пак да поминат време на фармата хранејќи ги младите јагнина. Исто така како понуда ги додава и дегустација на домашно сирење и дегустација на природно јагнешко месо доколку постои интерес од посетителите. Покрај фармата, посетителите ќе имаат прилика да уживаат во уметноста, со што за нив ќе биде поставена и ликовна изложба на дела од колекцијата на Центарот за креативни индустрии-НЕБО.

Јасмина размислува исто како тимот на Кајак. Интересните приказни од нејзиното секодјевние со животните, се приказни кои му даваат душа на туризмот, а кои треба да бидат слушнати.

За крај на разговорот, Јасмина вели дека во животот плановите не се одвиваат онака како што ние посакуваме, односно тие се случуваат независно од нашата волја и секако не се спакувани онака како што ние сме посакувале. Но, животот тече и во тоа течение согледуваме дека тоа што некогаш сме го посакале, во моментот го живееме, односно посакуваното се случило, само не на начинот на кој ние сме сметале дека треба да се случи.